Sarajewo ̶ miasto na wybrzeżu rzeki Miljacka

Ze względu na swoją długą i bogatą historię oraz różnice religijne i kulturowe, bośniacka stolica często je nazywana Jeruzalem Europy. Tutaj od wieków żyło obok siebie wiele narodów, religii i kultur, a te współistnieją, mimo że życie w Sarajewie często niełatwe, zawsze jest barwne i przesiąknięte naturalną otwartością. Położona w sercu Bośni, stolica Bośni i Hercegowiny leży przy wybrzeżu rzeki Miljacka i otoczona jest „murami” gór Jahorine, Jelašnice, Trebevića i Igmana. Jednak malownicza rzeźba otaczających gór była miejscem, gdzie liczne armie wroga obozowały i często zadawały Sarajewu liczne straty wojenne. Pomimo wielkich zniszczeń podczas wojny w latach 90-tych Sarajewo znajduje się wysoko na liście popularnych turystycznie miejsc w nowym tysiącleciu.

Oczywiście z nie bez przyczyny mieszkańcy Sarajewa mówią, że ich miasto pojawia się w zapiskach historii trzy razy. Pierwszy raz gdy Gavrilo Princip, członek organizacji Młoda Bośnia, 28 czerwca 1914 r. strzelił do następcy tronu Franciszka Ferdynanda i tak rozpoczęła się I wojna światowa. Chociaż zamach był planowany, Princip przez przypadek znalazł się na miejscu gdzie przejeżdżała cesarska kareta, gdy organizacja była przekonana że plan zamachu nie wypalił. Czy Princp był bohaterem czy mordercą –  do dzisiaj się spierają, ale na pewno jest prawdziwą historyczną i turystyczną atrakcją miasta. Drugi raz wspomina się o Sarajewie w 1984 r., gdy miasto było organizatorem Zimskich Igrzysk Olimpijskich, kiedy to w 6 kategoriach sportowych konkurowali sportowcy z 49 państw. Symbolem tych igrzysk był znany Vučko. Niestety trzeci raz obraz Sarajewa obiegł świat latach 90. , kiedy w czasie tragicznejwojny płonął jeden z symboli miasta – Vijećnica (Ratusz), symbolicznie otwarty 9 maja, na Dzień Zwycięstwa nad Faszyzmem i Dzień Europy. Jest to bez wątpienia budynek o wyjątkowych walorach estetycznych i architektonicznych, które stanowią jedne w swoim rodzaju połączenie stylów wschodnich i europejskich. W celu budowy ratusza władze miasta dwukrotnie wysłały architekta Aleksandera Wittka do ​​Kairu, aby dokładnie zbadał cechy architektury islamskiej. 

Duch islamu jest również obecny w „głównej” i na pewno najbardziej znanej części Sarajewa, która znajduje się na północnym brzegu rzeki Miljacka, w dzielnicy Stari grad Sarajewo - Baščaršija. Jest to stary bazar zbudowany w XV wieku, kiedy Isa - beg Isaković założył miasto i uczynił bazar kulturalnym centrum miasta. Słowo Baščaršija pochodzi od słowa „baš”, które po turecku oznacza „główny”, a więc Baščaršija w tłumaczeniu oznacza główny bazar. Isaković zbudował tam zajazd w 1462 roku, a obok niego liczne sklepy. Następnie połączył mostem nad Miljacką nowe centrum miasta z główną osadą Sarajewa, położoną po drugiej stronie rzeki. Największe sukcesy Baščaršija odnosiła w drugiej połowie XVI wieku, kiedy działało na niej osiemdziesiąt różnych rodzajów rzemiosł zorganizowanych w silne organizacje cechowe i zostało podzielone tak, że na każdej ulicy znajdowały się sklepy z rzemiosłami pokrewnymi. W tym okresie powstało wiele obiektów handlowych, a Sarajewo stało się jednym z najważniejszych ośrodków handlowych na Bałkanach z aż 12 000 sklepów handlowych i rzemieślniczych. Po tym wspaniałym okresie Sarajewo nawiedziły trzęsienia ziemi, pożary i wrogie armie, ale Baščaršija (choć w nieco zmienionym kształcie) przetrwała, więc nadal żyje, jakby na przekór, jest prawdziwym  i żywym świadkiem wielowiekowej chwały Sarajewa.

Jednak nie tylko na Baščaršiji, ale i w innych częściach Sarajewa jest widoczna przekora. Schodząc nad rzekę Miljackę, po drugiej stronie ratusza zobaczysz dom Inat (Przekorny dom), który kiedyś stał po drugiej stronie rzeki. Na potrzeby budowy ratusza władze austro-węgierskie musiały wyburzyć budynek, który utrudniał budowę ratusza. Właściciel tego domu, Avdaga Benderlić, nie chciał zezwolić na rozbiórkę swojego domu. Żadne prośby ani obietnice nie pomogły, ponieważ jak powiedział  ̶  cesarz w Wiedniu jest wielki i potężny, darzę go szacunkiem, ale nie ma pieniędzy na opłacenie mojego domu. W końcu musiał jednak oddać swoją ziemię, ale pod warunkiem, że jego dom zostanie przeniesiony cegła po cegle na drugi brzeg Miljacka.

Mieszkańcy Sarajewa sami mówią, że przekora i upór to często cecha ich charakteru, która nazywa się „ters” lub jak to tłumaczą  ̶  człowiek który zawsze ma rację, ale inni tego nie rozumieją. A z pewnością zawsze mają rację, a inni to rozumieją gdy mówią, że mają dobre ćevape (danie z mięsa mielonego) i dobre kawiarnie. Na Baščaršiji znajduje się największa liczba restauracji, które serwują ćevape, a można je zamówić w soczystej lepinji (pieczywie) z dodatkiem posiekanej cebuli, śmietany lub jogurtu w cenie około 5 marek zamiennych (około dwudziestu kun). Koniecznie odwiedźcie lokal Željo, Ferhatović lub Mrkva (wszystkie znajdują się na Baščaršiji) i spróbujcie innych tradycyjnych potraw w restauracji Kod Kibeta na szczycie wzgórza Logavina. Nie powinniście opuszczać Sarajewa, jeśli nie spróbowaliście burka, baklawy, zeljanicy czy, powiedzmy, kvrgušy. Kawę można wypić w Ribicy, niedaleko pomnika Wiecznego Ognia, w centrum można udać się do Ort i Hawany, a dla badaczy bośniackich zwyczajów i sevdah można poszukać kawiarni Sevdah. Ale nawet jeśli nie macie ochoty pytać i chcecie usiąść przy pierwszym wolnym stoliku - nie pomylicie się, ponieważ w Sarajewie wszystko jest dokładnie tak, jak być powinno.

Autor: 
ICT putovanja Tłumaczenie: Patrycja Szcześniak
Źródło: 
https://www.ictputovanja.hr/hr/novosti/sarajevo-grad-na-obali-miljacke

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.
6 + 5 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.