Święte lasy ludów Mijikenda. Osady leśne Kaya- niematerialne dziedzictwo kulturowe Kenii

Fot. navigatekenya

Święte lasy Kaya to unikatowe miejsce, a także doskonały przykład na to, jak ważna jest tradycja w społeczeństwie afrykańskim. W 2009 roku komitet ds. UNESCO uznał osady leśne Kaya w Kenii za niematerialne dziedzictwo kulturowe wymagające pilnej ochrony.  Jaką role odgrywały osady leśne Kaya dla ludów Mijikenda? Jak funkcję spełniają dziś?

Ludność Mijikendai ich szacunek do tradycji

Lud Mijikenda składa się z dziewięciu grup etnicznych. Zamieszkują obszary leśne na wybrzeżu Kenii, między granicą z Tanzanią na południu a kenijską dzielnicą Malindi na północy wybrzeża. Posługują się językiem Bantu. Cechą charakterystyczną tej społeczności jest niezwykłe przywiązanie do dziedzictwa. Odnoszą się z niezwykłym szacunkiem do tradycji i obyczajów, które kultywują od lat. Swoje dziedzictwo przekazują ustnie, a swoja tożsamość wyrażają przez tradycyjne stroje, talizmany, imiona, a także poprzez różne praktyki związane z życiem codziennym bądź ważnymi wydarzeniami i uroczystościami. Wiele tradycji i praktyk ludów Mijikenda związane jest ze świętymi lasami. Osady leśne Kaya to szczególnie ważne miejsce w historii i tradycji ludów Mijikenda. To właśnie ten leśny obszar od lat służy członkom tej grupy etnicznej jako centrum kultury, w których odbywają się rytuały i ważne ceremonie – pogrzeby, śluby czy koronacje wodzów.

Osady leśneKaya – symbol harmonii między przyrodą a człowiekiem

Święte lasy Kaya to dla społeczności Mijikenda prawdziwa mieszanka bogactwa wartości przyrodniczych i kulturowych. Przed laty tworzyli swoje leśne osady, by chronić się przed atakami innych plemion. Osady budowano w najgęściej zalesionych miejscach, do których dostać mogli się tylko członkowie społeczności Mijikenda. Służyły do tego specjalnie wyznaczone, wąskie ścieżki. Osady nie były budowane jedynie w celach mieszkalnych i obronnych. Były również prawdziwym królestwem życia duchowego, które do dziś jest niezwykle istotną strefą życia ludności Mijikenda.Odbywały się tam najważniejsze ceremonie religijne, rytuały i zaklęcia. Jednocześnie było to miejsce zawierania małżeństw, składaniaprzysiąg i rozwiązywania sporów.

Fot. unesco.org

Lasy Kaya dziś

W 2009 roku osady leśne Kaya zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako niematerialne dziedzictwo Kenii wymagające pilnej ochrony. Od tej pory zainteresowanie tym niezwykłym, leśnym obszarem znacznie wzrosło. Jest to niezwykłe miejsce, które odwiedzają archeolodzy, historycy i pasjonaci życia kulturowego różnych afrykańskich grup etnicznych. Oprowadzaniem po osadach leśnych Kaya zajmują się przewodnicy i gospodarze, którymi najczęściej są strażnicy Kaya – przedstawiciele Rady Starszych, znani jako Kumbi. Nie można zobaczyć świętych lasów społeczeństwa Mijikenda bez wcześniejszego zezwolenia przedstawicieli Rady Starszych. Wtargnięcie na tereny Kaya bez ich zgody traktowane jest jako wyraz braku szacunku do zasad i tradycji tej ludności i oznacza złe intencje „intruza”. Dodatkowo zwiedzanie z przewodnikiem, który jest jednocześnie członkiem społeczeństwa Mijikenda, pomoże zrozumieć symbolikę lasu, a także nakreśli jak ogromne znaczenie miało budowania osad w tym miejscu.

Choć wielu członków Mijikenda porzuciło leśne osady, by rozpocząć nowe życie w większych miastach, wiele z nich wciąż żyje w pobliżu świętych lasów, wiernie kultywując tradycje związanych z osadami Kaya. Bez względu na miejsce zamieszkania, społeczeństwo Mijikendałączy jedna rzecz – szacunek do świętych lasów, które pozostają niezwykle ważnym i magicznym miejscem, przepełnionym duchowością, historią i kulturą.

Autor: 
Natalia Szafraniec
Źródło: 
unesco.org

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.
2 + 3 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.