Ibiza bez wychodzenia z domu

Czekając na lepsze dni, można odkrywać świat nie wychylając nosa z pokoju. Mityczna i bohemiczna wyspa Balearów jest miejscem, gdzie sztuka życia zwrócona jest w stronę natury.

Taniec made in Baleary

Pacha, pionier gigantycznych klubów nocnych, które uczyniły Ibizę miejscem docelowym dla klubowiczów, przygotowuje się do powrotu gigantycznych koncertów następnego lata, z najlepszymi DJ-ami na zmianę za deckami. W międzyczasie fani balearycznego house'u mogą oczekiwać kompilacji hitów, takich jak Mediterraneo Don Carlosa, które uczyniły to miejsce legendą nocy.

A może joga Telluryczna?

Ożywiona przez siły telluryczne, Ibiza jest idealnym miejscem do uprawiania jogi. Od pierwszych hipisów po dzisiejszych letników, wiele osób przyjeżdża tu, aby naładować baterie, poćwiczyć medytację i rozciąganie... Elena Teixidor uczy na wyspie od piętnastu lat i skupia się na energii, łącząc różne praktyki: vinyasa joga z domieszką sekwencji kundalini, qigong, ćwiczenia oddechowe i kąpiele dźwiękowe organizowane w malowniczych zakątkach wyspy. Zajęcia są teraz dostępne na Zoomie z dziką przyrodą Ibizy w tle - gwarantowane bez zielonego tła.

Naucz się żyć na nowo

Jeśli termin "biblia" jest czasem nadużywany, to w książce Jacquesa Massacriera - Savoir revivre nabiera on pełnego znaczenia. Pod koniec lat 60-tych, ten dyrektor ds. reklamy opuścił Paryż i przeniósł się z żoną i dziećmi na Ibizę, która była jeszcze bardzo wiejska, aby żyć w wirtualnej autarkii. W 1973 r. opowiada o tym doświadczeniu w książce, którą pisze i ilustruje w naiwnym i bukolicznym stylu. Ścinanie drzewa, szycie sukienki czy robienie pasty do butów... pomiędzy protoekologicznymi lekcjami życia i praktycznymi wskazówkami, ten oryginalny przewodnik pokazuje inny sposób życia, który wydaje się dziś szczególnie inspirujący. Jacques Massacrier, który zmarł we wrześniu 2020 roku na Ibizie, której nigdy nie opuścił, napisał inne książki, w tym Le Goût du temps qui passe.

Pobrudź sobie ręce ciastem

Tradycyjnie spożywane w Niedzielę Wielkanocną, ciasto Flao stało się kulinarną ostoją archipelagu Pityuse (Ibiza, Formentera i ich wysepki). Robiony z lokalnych składników, jego receptura jest bardzo prosta: wymieszać ser z koziego lub owczego mleka z jajkami, cukrem, cytryną, cynamonem i posiekaną świeżą miętą, a nawet anyżem. Wylej ten krem na kruche ciasto przed wsunięciem całości do piekarnika. Tradycyjnie deser ten podaje się z filiżanką frigoli (likieru tymiankowego) lub słodkiego wina.

Odurz się dzikimi zapachami

Cytryna i pomarańcza, tymianek, szałwia, lawenda i rozmaryn, jaśmin i kwiat pomarańczy... Węchowy krajobraz Ibizy jest wyjątkowy. Z siedzibą w Sant Llorenç de Balàfia, w samym sercu wyspy, rodzinna firma Hierbas de Ibiza syntetyzuje te zapachy w linię perfum wykonanych z lokalnie zbieranych składników. Pierwotnie dwaj bracia jubilerzy, Antonio i Pele Torres, stworzyli wodę toaletową Torres. Trzydzieści lat później zinterpretowali ten zapach na nowo, tworząc Hierbas de Ibiza, cytrusową wodę kolońską unisex. Na etykiecie uwieczniono boginię Tanit, której towarzyszy ta bardzo ibizańska maksyma: "You make my heart happy ».

Odkryj psychodeliczny « raj »

Aby odkryć ciemniejszą stronę wyspy, trzeba paradoksalnie zanurzyć się w filmie pełnym słońca. More (1969) Barbeta Schroedera opowiada halucynacyjną historię młodej pary, która przeprowadza się na Ibizę i pogrąża w narkotykach. Reżyser utrzymuje stały rozdźwięk między pięknem nasyconej światłem przyrody a upadkiem bohaterów. W tym zejściu do piekła pod kwasem, promieniujące słońce staje się zbyt intensywne dla widza. Film pokoleniowy, ze ścieżką dźwiękową Pink Floyd, który pokazuje psychodeliczną stronę wyspy.

Życie wewnątrz i na zewnątrz

Ibiza to nie tylko Cathy Guetta, głośne decybele, magnumy szampana i ekstatyczne tancerki. Z tyryjskim różowym jedwabiem na okładce, Ibiza Bohemia ujawnia bardziej autentyczną i tradycyjną stronę wyspy. Stylistka Renu Kashyap, która mieszka na wyspie, zabiera czytelnika na spotkanie z osobowościami, które ukształtowały tę mityczną destynację. Bogata ikonografia skupia się na architekturze wernakularnej i jej jaskrawej limonce, kolorowych tkaninach i meblach z drewna dryfującego. Jest to demonstracja sztuki życia wewnątrz i na zewnątrz, zarówno minimalistyczna jak i ekscentryczna, z widokiem na Morze Śródziemne.

Autor: 
Tłumaczenie: Julia Szułczyńska
Źródło: 
https://www.lemonde.fr/m-le-mag/article/2021/03/16/voyage-immobile-a-ibiza-flore-et-dance-floor_6073340_4500055.html

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.
19 + 1 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.