10 wspaniałych doświadczeń białych nocy – wskazówki podróżnicze czytelników

Począwszy od Rosji aż po Alaskę impreza oglądania słońca o północy i zmierzchu podczas wypadów nigdy się nie kończy.

 

1) Zwycięski typ: Orkady, Szkocja

Birsay, na wybrzeżu Orkadów, gdzie Morze Północne spotyka się z Oceanem Atlantyckim jest świetnym miejscem do długich spacerów podczas białych nocy. Zacznij w Longagleeb, imponującym tworze geologicznym (długa szczelina w klifach) i doświadczaj zdumiewających zachodów Słońca o około 22:30 [w czerwcu – przyp. tł.] (oraz wschód o 4:00) oraz pięknych morskich krajobrazów. Tutaj dostrzeżesz maskonury, arktyczne rybołówki oraz puchowe kaczki, licznie występujące o tej porze roku i wypatruj ogromnych wydrzyków ostrosternych, które zaatakują cię, jeśli podejdziesz blisko ich gniazd. Po minięciu pomnika wieloryba wzniesionego w 1876 roku przez lokalnego rybaka, a skonstruowanego przy użyciu szczątków walenia pozostałych na plaży, przejdź przez drogę wzdłuż grobli do Brough of Birsay. To jest obecnie niezamieszkana wyspa pływowa, gdzie odwiedzający mogą odkryć ciemne stulecia osadnictwa Piktów i Normanów. W górze światło jednej z latarń rodziny Stevensonów rzuca snopy w stronę oceanu. To są Orkany w swojej wspaniałości i różnorodności. Jeśli chcesz, są tam również dzikie pola, mnóstwo odosobnionych ścieżek lub luksusowa chata w Grukalty z własnym cateringiem (od £600 w czerwcu z noclegiem dla sześciu osób), gorącą kadzią i sauną oraz niezmąconymi widokami na morze.

Bridget King

 

2) Narodowy Park Denali na Alasce

Lipiec w Narodowym Parku Denali oznacza zachód Słońca o ok. 23:30, co pozostawia mnóstwo czasu na rozbicie namiotu na noc i ugotowanie późnego obiadu. (znajduje się sześć pól namiotowych w ogromnym parku). Podczas wędrówki tam zeszłego lata grałam tam godzinami w karty i szarady wokół drewnianego piknikowego stołu, każdy od czasu do czasu odganiał dookoła głowy za pomocą siatki komary, aby dać łyka gorącej czekolady z małych tytanowych kubków. Blask Słońca trwał wieczorem tak długo, że nikt nie pamiętał, aby sprawdzić na zegarkach, która jest godzina, aż do 22:00, co było dla nas szokującym odkryciem. Zatrzymaliśmy się na kempingu nad Wonder Lake ($16 za nocleg na 85 mili drogi wiodącej przez Park) i zobaczyliśmy kilkakrotnie przez lornetkę niedźwiedzie. Główną atrakcją dla mnie były dzikie kwiaty rozsiane wszędzie oraz zdumiewające widoki Denali (dawniej Góra McKinley), najwyższego szczytu Ameryki.

Maura Monaghan

 

 

3) Wulkan Eyjafjallajökull w Islandii

Każdego roku podczas przesilenia letniego tuziny Islandczyków oraz turystów poszukujących przygód, przemierzają „noc” i urządzają piknik o północy na szczycie Eyjafjallajökull – pokrytego śniegiem wulkanu, który wstrzymał przeloty samolotów w całej Europie w 2010 roku. Możesz przespacerować się 24 kilometry w ciągu 6 godzin w każdym kierunku pomiędzy Thórsmörk a Skógar. Zachód Słońca w połowie czerwca ma miejsce ok. 23:45, ale wcale się nie ściemnia – gwiazda dzienna powraca do godz. 3:00. Przechodzisz obok zapierającej dech w piersiach scenerii, wspinasz się na lodowiec i przebywasz jeden z najmłodszych lądów świata, łącznie
z Magni i Modi, dwoma najwcześniej powstałymi w Islandii kraterami. Całonocne światło daje ci energię do działania długo po porze kładzenia się do łóżka. Jednakże, jeśli wolałbyś zamienić wędrówkę na dwudniowy romans, możesz przenocować
w chacie na Fimmvörðuháls (£45) z jednopokojowym, przytulnym bunkrem dla dwudziestolatków. Wnosisz śnieg z zewnątrz, topisz go na kuchence, żeby uzyskać wodę, wynosisz wszystkie śmieci ze sobą i możesz poczuć, jak brzdąkanie gitary usypia cię. My tak zrobiliśmy. To będzie noc, której nigdy nie zapomnisz.

Kate Jackson

 

4) Ronas Hill, Szetlandy, Szkocja

Jeśli wejdziesz na Ronas Hill w nocy w środku lata, będziesz mógł rozkoszować się najprawdopodobniej najdłuższym dniem na terenie UK (zachód o 22:30, wschód o 3:40). To wzgórze liczy zaledwie 450 metrów, ale stanowi najwyższy punkt na tych najdalej na północ wysuniętych wyspach. Ze szczytu przy przejrzystym wieczornym powietrzu możesz zobaczyć cały archipelag od Mackle Flugga po Fair Isle. Na Szetlandach długi letni zmierzch jest nazywany „przyciemnionym gotowaniem na wolnym ogniu”. Jest to sygnał do imprezy i jednego z najlepszych w UK zjazdów motocyklowych.

Stephen Redpath

 

5) Ålesund, Norwegia

Tygodniowe świętowanie w Norwegii nazywane Slinningsbåle upamiętnia narodziny świętego Jana i wtedy organizowane są uroczystości na terenie całego kraju. Najlepiej doświadczyć ich w małych miastach, gdzie wszystko jest traktowane bardziej na serio, a nigdzie indziej nie jest to bardziej widoczne niż w Ålesund (zachód o 23:30), gdzie każdego roku 24 czerwca rozpalane jest ognisko, którego budowa trwa tygodniami, a które regularnie jest wpisywane do Księgi Rekordów Guinessa jako największe na świecie (obecnie około 47,5 metra). Wzniesione na wysepce, aby mieć pewność, że pozostałości spadną do wody, pali się od góry do dołu i, podczas gdy widok z nabrzeża jest dostatecznie spektakularny, oglądając je z jednej z lokalnych łodzi, można dostrzec podpalaczy pospiesznie wdrapujących się z powrotem na konstrukcję. Ogień odegrał zasadniczą rolę w historii Ålesund: w 1904 roku drewniane wówczas miasteczko zostało całkowicie zniszczone w ogromnej pożodze, która zabiła tylko jedną osobę, ale pozostawiła 10.000 ludzi bez dachu nad głową. Zostało ono odbudowane w stylu art.-noveau, co czyni dzisiaj to miejsce tak wyróżniającym się.

Luke Sullivan

 

 

6) Wyspa niedaleko Sztokholmu

Gdy byliśmy ostatnio w Sztokholmie, wykupiliśmy pięciodniową wycieczkę promem za około £38, co umożliwiło nam odbycie podróży na kilkanaście wysp. Moją ulubioną była Gällnö. Spędziliśmy noc na pierwszym piętrze tradycyjnego wiejskiego domku, zaraz nad wodą (cena chaty –ok. £500 za tydzień). Charakter wyspy jest bardzo wiejski, bez żadnych samochodów, występują tylko małe ścieżki wijące się przez lasy, sady i pola. W środku nocy zdałam sobie sprawę, że nie było ciemno, wyszłam na naszą drewnianą werandę i ujrzałam malowidło [natury – przyp. tł.] - wodę „wykropkowaną” przez skaliste wyspy. Zajęło mi sporo czasu, zanim zmusiłam się do powrotu do łóżka. Obraz tego światła i krajobrazu powraca do mnie często.

Lteixeira

 

7) Dornoch, obszar Highlands w północnej Szkocji

Przetrwanie lata dla przeciętnego mieszkańca Edynburga nie jest łatwym wyczynem. Skoro tylko festiwal zajmuje ulice miasta począwszy od późnego lipca, populacja podwaja się. Budynki, mury, znaki drogowe i słupy latarń są pokrywane plakatami a stare brukowane ulice wypełniają się śpiewającymi, tańczącymi, żonglującymi
i połykającymi ogień artystami. Tak więc, kiedy moja siostra i jej partner powiedzieli mi, że zdecydowali się pobrać w nadmorskiej wsi Dornach, byłam zachwycona. Planowali skromną uroczystość na plaży i zaprosili mnie i mojego chłopaka jako świadków. Plaża była spokojna i złota, oświetlona idealnie przez wiszące wysoko na początku lata Słońce. Występowało niewiele oznak życia, oprócz jakichś spacerowiczów z psami rozrzuconych na linii horyzontu. Przysięgi były krótkie, ale poważne, nastąpiło po nich ceremonialne zanurzenie w mroźnym Morzu Północnym. Kontynuowaliśmy wieczór uroczystym szampanem oraz grillem wokół ogniska rozpalonego na dryfującym po wodzie drewnie. Resztę dnia spędziliśmy obserwując Słońce chylące się powoli poprzez wydmy piaskowe w kierunku horyzontu (około 21:30 na początku sierpnia) i rozmawiając o tym, na jaki spektakl udać się po powrocie do Edynburga.

Lou Harkins

 

8) Wyspa Sołowiecka, Morze Białe, Rosja

Wyspa ma prowizoryczne lotnisko i można tam dotrzeć samolotem z miasta Archangielsk dwa razy w tygodniu. Latem natomiast istnieje możliwość dopłynięcia promem z Kiemu (dojeżdża się pociągiem z Moskwy) oddalonego jedynie 200 km od fińskiej granicy., podróż trwa trzy godziny (£18). Główną atrakcją jest XVI-wieczny sobór Przemienienia Pańskiego, który w latach 20-tych XX wieku został przejęty przez bolszewików i zamieniony na straszliwy gułag. Monastyr, obecnie zwrócony i ponownie poświęcony odzyskał swój oryginalny klimat, jaki mają kościoły i muzea. Wyspa ma do odkrycia wiele zdumiewających lasów, łąk z dzikimi kwiatami, rzek i jezior z małymi wysepkami – prawdziwa biała noc na odludziu (zachód Słońca w czerwcu o 23:30 a wschód o 2:30). Teren ten zachowuje typowe cechy rosyjskiej północy – czuć tam smutek, boleść, ale jednocześnie wielkość. Na wyspie znajduje się tam kilka hoteli, wśród wygodniejszych – Hotel Sołowki, stosunkowo nowe drewniane miejsce w krainie parków z sauną i rowerami (podwójne łóżka od £60 z opcją niepełnego wyżywienia).

stroylo

 

9) Kuhmo, Finlandia

Żeby skorzystać w możliwie najprawdziwiej dziki sposób ze Słońca na północy, skieruj się do Centrum Dzikiego Niedźwiedzia Brunatnego w odległym Kuhmo we Finlandii, niedaleko rosyjskiej granicy. Za dnia spaceruj licznymi szlakami turystycznymi wokół chatki, wypożycz kajaki lub skosztuj tradycyjnej fińskiej sauny parowej łącznie z obowiązkowym zanurzeniem się w chłodnym jeziorze.

 

Autor: 
Tłum. Dominik Nowicki
Dział: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.